झुक्किएर बीमा क्षेत्रमा पसेका महालक्ष्मी लाइफका डीसीओ श्रेष्ठ भन्छन्ः मलाई धकेल्नेलाई धन्यवाद
काठमाडौं । २०५८ साल जेठ १ गतेबाट रामेश्वर श्रेष्ठ बीमा क्षेत्रमा प्रवेश गरे । उनले सो अवधिदेखि २०७४ सालसम्म नेपाल लाईफ इन्स्योरेन्समा काम गरे । सुरुका २ वर्ष नेपाल लाइफको शाखामा काम गरेका उनले त्यसपश्चात सोही कम्पनीको फाइनास्स चिफ भएर काम गर्ने अवसर पाए । हाल महालक्ष्मी लाईफ इन्स्योरेन्स कम्पनीको डेपुटी सिइओ पद सम्हालेका श्रेष्ठ मास्टर्स गरेपछि झुक्किएर बीमा क्षेत्रमा प्रवेश गरेको बताउछन् । हाल भने उनी सो पेशामा सन्तुष्ट रहेका छन् । र, युवा पुस्ताको लागि बीमा क्षेत्र असाध्यै सम्भावनाको क्षेत्र हो भन्ने उनको बुझाई छ । आफूले जानेर गरेको कुरा मात्र भन्दापनि कहिलेकाँही नबुझेको कामले समेत आफूलाई राम्रो गर्ने उनको अनुभव छ । विदेशमा गएर पसिना बगाएका दाजुभाइले नेपालमा राम्रोसँग काम गरे प्रसस्त सम्भावना र अवसर रहेको उनले देखेका छन् । बीमा क्षेत्रलाई दुःखको बेलामा अर्काको आखाँको आशु पुछ्ने व्यवसायको रुपमा उनले बुझेका छन् । र, सबैले बीमा गर्नै पर्ने उनको सुझाव पनि छ । ‘बीमा गर्दा आफ्नै जीवनकालमा पनि फाइदा हुन्छ, र अर्काे कुरा, कुनै न कुनै दिन त हामी सबैजना पर्छाैं नै, बीमा भनेको यस्तो क्षेत्र हो, जसले बाँच्दा पनि फाइदा दिन्छ र मर्दा पनि आश्रित परिवारलाई आर्थिक क्षतिपूर्ति दिन्छ,’ श्रेष्ठले भने । बीमा क्षेत्रमा काम गर्दा आम्दानी पनि धेरै हुने उनले बताए । ‘विगत २/४ वर्षयता बीमा क्षेत्रमा लागेका मान्छेहरुले नसोचेको सम्पत्ति कमाएका छन्, इमान्दारीपूर्वक काम गर्ने हो भने यो क्षेत्रबाट कमाई धेरै हुन्छ,’ श्रेष्ठ अनुभव सुनाउँछन् । बीमा क्षेत्रको बारेमा जानकारी लिन यही क्षेत्रमा पस्नुपर्ने उनको तर्क छ । बाहिरबाट हेर्दा देखिने सम्भावना र भित्र पसेर अनुभव र उपयोग गर्न सकिने अवसरमा फरक हुन सक्ने श्रेष्ठले बताए । उनको प्राथमिकतामा महालक्ष्मी लाइफ इन्स्यारेन्स कम्पनीको बजार तथा व्यवसाय विस्तार छ । पछिल्लो चरणमा संचालनमा आएका १० वटा जीवन बीमा कम्पनीमध्ये पनि महालक्ष्मी सबैभन्दा कान्छो कम्पनी हो । तर, यो कम्पनीको व्यवसाय विस्तार अन्यको तुलनामा राम्रो रहेको श्रेष्ठको दाबी छ । गत वर्ष महालक्ष्मी लाइफले ४ महिनामा नै ११ करोड रुपैयाँ नाफा गर्यो । महालक्ष्मीलाई नयाँ १० वटा कम्पनीसँग प्रतिस्पर्धा मात्रै गर्ने छुट छैन । अहिले संचालनमा रहेका १९ वटा कम्पनीसँग नै प्रतिस्पर्धा गर्नुपर्नेछ । धेरै परिसूचक तुलना गर्दा पनि महालक्ष्मी इन्स्योरेन्स कम्पनी समग्रतामा १०औं स्थानमा रहेको श्रेष्ठले बताए । महालक्ष्मीको लक्ष्य नै बीमा बजारमा सबैभन्दा धेरै बोनस दिने कम्पनीको रुपमा पहिचान बनाउने । यसका लागि कम्पनीको सम्पूर्ण टीम दिनरात मेहेनत गरिरहेको उनले सुनाए । नियामक निकायले तोकेको मापदण्ड तथा बीमा बजारका मानकलाई आत्मसाथ गर्दै अगाडि बढेमा कम्पनीले राम्रो प्रगति गर्ने उनको बुझाइ छ । महालक्ष्मी लाइफका २ चुनौति महालक्ष्मी इन्स्योरेन्सको चुनौतिमा कान्छो कम्पनी भएकाले विश्वास दिलाउन गाह्रो एउटा चुनौति हो । आफूभन्दा अगाडि नै १८ वटा कम्पनीले बजारमा प्रतिस्पर्धा सुरु गरेकोले ढिलो आएको कम्पनीलाई स्थापित हुन संघर्ष गर्नुपर्ने देखिन्छ । कम्पनीको अर्को चुनौति भनेको प्रतिस्पर्धा हो । बीमा बजारमा केही हदसम्म अस्वस्थ्य प्रतिस्पर्धा पनि हुन थालेकोले त्यसको सामना गरेर अगाडि बढ्ने कम्पनी नै भविष्यमा अब्बल ठहरिन्छ । यसको लागि महालक्ष्मीले आफूलाई अब्बल स्थापित गर्नुपर्छ । अबको ५ वर्षभित्रमा सबैभन्दा राम्रो कम्पनी बनाउने अभियानमा महालक्ष्मी इन्स्यारेन्स छ । कम्पनीको व्यवसाय नयाँ बीमा कम्पनी आउँदा प्रतिस्पर्धा बढ्छ नै । भएको बजारलाई भागबण्डा गर्ने हो भने सबै कम्पनीको आम्दानी घट्छ भने बिमितले फाइदा पनि कम पाउँछन् । तर, बजार विस्तार गर्न सकेमा बीमा क्षेत्रलाई नै फाइदा हुन्छ । बिमितलाई पनि बढी लाभ प्राप्त हुन्छ । यसै कुरालाई केन्द्रमा राखेर महालक्ष्मीले बजारको दायरा नै बढाउने अभियान थालेको छ । अधिकांश परिसूचकको तुलना गर्दा महालक्ष्मी लाइफ इन्स्योरेन्स १०औं स्थानमा पर्नुले आफ्नो व्यवसाय बृद्धि राम्रो रहेको पुष्टी हुने श्रेष्ठ बताउँछन् । सोसल ड्रिङ्कर मदिराजन्य पदार्थको सेवनमा डेपुटी सीईओ श्रेष्ठको त्यति लगाव छैन । तर, साथीभाइ र अफिसकै केही जमघटमा भने कहिले काँही मदिराजन्य पदार्थको सेवन गर्नुपर्ने उनी बताउँछन् । ‘कहिले काँही पिउने गरेको छु, अफिसका सहकर्मी तथा साथीभाइहरुका बीचमा कहिले काँही पिउने भएकोले मलाई सोसल ड्रिङ्कर भन्दा उपयुक्त होला,’ उनले हास्दै भने । राम्रो बानी श्रेष्ठको स्वभाव सबैसँग मिल्नसक्ने खालको छ । नयाँ मान्छेहरुसँग पनि उनी सजिलै घुलमिल हुन्छन् । र, उनले काम गरेर छोडेका संस्थाका हाकिमदेखि तल्लो तहका कर्मचारी पनि उनलाई सम्झन्छन् । ‘प्रतिस्पर्धी कम्पनीका सीईओदेखि पियनसम्म केक बोकेर भेट्न आउँछन्, साथी सर्कल ठूलो छ, मेरो सबैभन्दा ठूलो सम्पत्ति नै यही हो,’ श्रेष्ठले भने । नराम्रो बानी उनी अलि हक्की स्वभावका छन् । त्यसैले कुनै बेला उनी अलि कडा रुपमा पनि प्रस्तुत हुने गर्छन् । यो बानी उनी आफैलाई पनि ठीक लाग्दैन । ‘कसैले नचाहिने काम गर्यो भने मलाई झनक्क रिस उठ्छ, रिस उठेको बेलामा त्यस्तै रुपमा प्रस्तुत हुन्छु, यो मेरो बानी ठीक होइन, त्यसरी रिसाएँ भने तत्काल पश्चाताप गर्ने गर्छु,’ श्रेष्ठले भने । बीमा व्यवसाय धर्म, बिमित भगवान बीमा प्रोफेसनलको रुपमा उनी बिमितलाई भगवान ठान्छन् । बिमितको कारणले नै बीमा कम्पनीको व्यवसाय बढेको, राज्यलाई ठूला परियोजना संचालन गर्ने स्रोत उपलब्ध भएको, सरकारले कर प्राप्त गरेको, सर्वसाधारणले रोजगारी पाएको जस्ता व्याख्या उनी सुनाउँछन् । र, बीमाकर्म उनको धर्म बनेको छ । बीमा धर्मबाट आफू कहिल्यै बिचलित नहुने उनले सुनाए । कुराकानीको बिट मार्ने बेलातिर उनले एउटा कथा सुनाए । त्यो कथाको सार यस्तो थियो– कुनै ठाउँमा स्वीमिङ प्रतिस्पर्धा चलिरहेको रहेछ । त्यहाँ एक जना स्वीमिङ गर्न जान्ने व्यक्ति पनि रहेछ । तर, उसलाई पोखरीमा हामफाल्ने आँट आइरहेको रहेनछ । यस्तैमा कसैले सो व्यक्तिलाई पोखरीमा धकेलिदिएछ । पोखरीमा परेपछि ऊ मज्जाले पौडन थालेछ र प्रतिस्पर्धामा सबैलाई जितेर प्रथम भएछ । र भनेछ– मलाई धकेलेर जसले पोखरीमा हालिदिनुभयो, उहाँलाई धेरै धेरै धन्यवाद छ । यो कथाको प्रसंग उनले आफूलाई बीमा क्षेत्रमा धकेल्ने व्यक्तिका लागि सुनाएका थिए । बीमा क्षेत्रमा आउने उनको तीब्र इच्छा नभए पनि जागिरको खोजीकै क्रममा यो क्षेत्रमा आएका थिए ।
अमेरिका जान लालायित युवालाई सुझावः ३१ प्रकारका जागिर अत्यन्त जोखिमपूर्ण
काठमाडौं । अधिकांश नेपाली यूवाहरु अमेरिका पलायन हुन लालायित छन् । अमेरिकामा गएर जागिर खाने, डलरमा तलब बुझ्ने अनि त्यहाँको आधुनिक रहनसहनमा रमाउने चाहनाले धेरै यूवापिढीलाई गाँजेको छ । चाहे रेष्टुराँमा भुइँ पुछ्ने काम होस् वा सामान डेलिभरीको जागिर । काम जेसुकै होस्, मात्र अमेरिकी डलरमा पारिश्रमिक बुझ्न पाए पुग्यो । तर तितो सत्य के हो भने नेपाली लगायत अधिकांश आप्रवासीहरुले अमेरिका गएर गर्ने अधिकतम काम जोखिमयुक्त रहेका छन् । अमेरिकी ब्युरो अफ लेबर स्टाटिस्टीकले सन् २०१८ मा कति जना मानिसहरुले जागिर गर्ने क्रममा ज्यान गुमाए भनेर तथ्यांक सार्वजनिक गरेको छ । सो जागिर गर्ने प्रत्येक १ लाख जनामा कति जनाले ज्यान गुमाए भनेर निकालेको सूचनाको आधारमा एजेन्सीहरुले अमेरिकाको सबैभन्दा बढी खतरनाक ३१ वटा जागिरहरुको सूची तयार गरेका छन् । सबैभन्दा बढी जोखिमयुक्त जागिर भनेर यातायत क्षेत्रसँग सम्बन्धित जागिरलाई राखिएको छ । प्रत्येक १ लाख जागिरेमध्ये धेरै फेटालिटी रेट (घाउ, चोट वा गम्भिर दुर्घटनाको दर) को आधारमा सबैभन्दा जोखिमयुक्त ३१ जागिर अथवा कामहरुको प्रकृतिको सूची प्रस्तुत गरिएको छ । जुन काम गर्नुपूर्व जोखिमको बारेमा जानकारी लिन जरुरी छ । (१) लगिङ कामदार मुख्य काम – मेसिनरी प्रविधी तथा हाते औजारको प्रयोगद्धारा रुख काट्ने काम । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ९७.६ जना (२) फिसिङ तथा सोसम्बन्धी कार्य मुख्य काम – जाली, फिसि¨ रड तथा अन्य साधनको प्रयोगद्धारा माछा र अन्य जलचर प्राणीहरुको संकलन । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ७७.४ जना (३) विमान चालक तथा हवाई इञ्जिनियरहरु मुख्य काम – यात्री तथा कार्गोको ओसापसारका लागि तोकिएको रुटअन्तर्गत विमानको संचालन तथा विमान मर्मत । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ५८.९ जना (४) घरको छानासम्बन्धी काम मुख्य काम – आवास तथा अन्य संरचनाहरुमा काठ, जस्ता, फलाम, आल्मुनियम लगायतका सामाग्रीको छाना लगाउने तथा आवश्यक मर्मतसंभार गर्ने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ५१.५ जना (५) पुर्नप्रयोग हुने बस्तु वा फोहोरको संकलन मुख्य काम – पुर्नप्रयोग हुने फोहोर बस्तुको संकलन तथा नहुने बस्तुहरुको ब्यवस्थापन । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ४४.३ जना (६) सामाग्री वितरक (सेल्स वर्कस्) तथा ट्रक चालक मुख्य काम – बस्तु तथा सामाग्रीहरुको बिक्री तथा वितरणको लागि ट्रक तथा अन्य यातायात साधनको संचालन । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – २६.० जना (७) कृषि ब्यवस्थापन मुख्य काम – कृषि फार्म तथा अन्य कृषिजन्य स्थापनाको योजना, निर्देशन, समन्वय तथा ब्यवस्थापन र संचालन । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – २४.७ जना (८) संरचनागत फलाम तथा स्टिल कामदार मुख्य काम – फलामे वा स्टिलको प्रयोग गरी बन्ने संरचनामा ती सामाग्रीहरुको जडान, स्थापना तथा मर्मत । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – २३.६ जना (९) निर्माण तथा उत्खननका सुपरिवेक्षण मुख्य काम – ठूला निर्माण तथा खानी वा उत्खनन क्षेत्रका कामदारहरुको प्रत्यक्ष सुपरिवेक्षण तथा समन्वय । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – २१.० जना (१०) विद्युतीय तार जडान तथा मर्मत मुख्य काम – विद्युतीय गृह, परियोजना तथा वितरण केन्द्रको तारहरुको जडान तथा मर्मतसंभार । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – १९.३ जना (११) विविध कृषिजन्य कामदारहरु मुख्य काम – खेती, कृषि तथा अन्य कृषिजन्य व्यवसायमा काम । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – १८.० जना (१२) निर्माण सहयोगीहरु मुख्य काम – निर्माण क्षेत्रहरुमा निर्माणमा खटेका कामदारलाई सहायता । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – १५.८ जना (१३) पुलिस/सुरक्षाकर्मी मुख्य काम- स्थानीय तथा संघिय कानून तथा अन्य अध्यादेशको कार्यान्वयन गरी मानव जिवन र सम्पत्तिको सुरक्षाका साथसाथै शान्ति तथा सुरक्षा कायम । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – १३.७ जना (१४) निर्माण क्षेत्रका कामदार मुख्य काम – निर्माण क्षेत्रहरुमा शारिरिक श्रममा आधारित कार्यहरु । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – १३.० जना (१५) सामान्य मर्मत तथा संभार कार्य मुख्य काम – मेसिन, मेसिनका हिस्सा तथा अन्य औजारको सीपमा आधारित मर्मत तथा संभार । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – १२.५ जना (१६) खानीको मेसिन अपरेटर मुख्य काम – बालुवा, कोइला, इन्धन तथा धातुका खानीमा सम्बन्धीत बस्तुको उत्खनन गर्नका लागि विभिन्न किसिमका मेसिनको प्रयोग । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ११.० जना (१७) इञ्जिनियर तथा निर्माणसम्बन्धी उपकरण तथा मेसिन अपरेटर मुख्य काम – निर्माण कार्यमा प्रयोग हुने विभिन्न प्रकारका उपकरण तथा मेसिनको संचालन । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – १०.६ जना (१८) बस तथा ट्रकको मेकानिक र डिजेल इञ्जिन विशेषज्ञ मुख्य काम – बस, ट्रक तथा विभिन्न डिजेल इञ्जिनको चेकजाँच, परिक्षण, मर्मत । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ९.५ जना (१९) इलेक्ट्रिसियन मुख्य काम – तार तथा अन्य विद्युतीय सामाग्रीको जडान, रेखदेख तथा मर्मतसंभार गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ८.८ जना (२०) हिटर, यअर कन्डिसन र फ्रिज लगायतको जडान मुख्य काम – हिटर, यअर कन्डिसन र फ्रिज लगायतको जडान तथा मर्मत संभार । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ८.५ जना (२१) खेलाडी, धावक र एम्पायर मुख्य काम – विभिन्न खेलकुद प्रतियोगीताहरुमा प्रतिस्पर्धा गर्ने, प्रशिक्षण दिने लगायत । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ७.६ जना (२२) औद्योगीक ट्रक र ट्र्याक्टर अपरेटर मुख्य काम – वयर हाउस, गोदाम, फ्याक्ट्रि, निर्माण क्षेत्र लगायत अन्य विभिन्न स्थानमा कच्चा पदार्थको वसारपसार तथा उत्पादित सामानको ढुवानी । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ६.८ जना (२३) ट्याक्सी चालक र ब्यक्तिगत सवारी चालक मुख्य काम – अटोमोबाइल, भ्यान वा ब्यक्तिगत गाडी चलाउने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ६.७ जना (२४) सिकर्मी–डकर्मी मुख्य काम– काठको झ्यालढोका बनाउने, काठका अन्य सामाग्रीको निर्माण गर्ने, ठड्याउने वा स्थापना गर्ने, आवश्यक मर्मतसंभार गर्ने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ६.६ जना (२५) आकष्मिक चिकित्सकिय प्रावधिक तथा प्यारामेडिक्स मुख्य काम – थुनिएका, पुरिएका वा संकटमा परेका मानिसहरुको उद्धार गर्ने । आकष्मिक स्वास्थ्य सेवाको आँकलन गर्ने र सेवा प्रदान गर्ने । बिरामी वा घाइतेलाई तत्कालै स्वास्थ्य सुविधा केन्द्रसम्म पुर्याउने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ६.५ जना (२६) सुरक्षा गार्ड मुख्य काम – चोरी, हिंसा वा नियमको उल्लंघनलाई रोक्न पहरेदारी गर्ने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ६.४ (२७) वेल्डिङ मुख्य काम – फलामको सामाग्रीहरुलाई काट्ने, जोड्ने, फिटिङको लागि प्वाल पार्ने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ६.२ जना (२८) गाडीको मर्मत मुख्य काम – सवारीसाधनमा आएको समस्याको पहिचान तथा निराकरण । गाडीहरुको मर्मत गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ६.१ जना (२९) हाते श्रम तथ सामाग्रीको ओसारपसार मुख्य काम – भरिया, औजार वा मेसिनविना विभिन्न सामानहरुको बोकेर ओसारपसार गर्ने तथा अन्य सामान्य श्रम गर्ने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ५.८ जना (३०) प्लम्बिङ मुख्य काम – पाइप लगाउने, पाइप काट्ने वा जोड्ने, पाइप तथा ढलको मर्मत गर्ने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ५.६ जना (३१) रंगरोगन र मर्मत मुख्य काम –पर्खाल, घर, पुल, भवन तथा अन्य संरचनामा रंग पोत्ने । गम्भिर दुर्घटना दर (प्रति १ लाख जनामा) – ५.३ जना
विद्यार्थी हुनु त यस्तो पो !
काठमाडाैं । आफूलाई शिक्षा दिने गुरु मिर्गौला रोगले थलिएपछि विद्यार्थीले तीन लाख तीन हजार २१५ रूपैयाँ सङकलन गरी प्रदान गरेका छन् । अर्जुनधारा नगरपालिका-५ फूलबारीका भानु माध्यमिक विद्यालयमा अध्ययनत पूर्वविद्यार्थीले विद्यालयका पूर्वप्रधानाध्यापक ताराप्रसाद सञ्जेललाई सो रकम प्रदान गरेका हुन् । विद्यालयका पूर्वविद्यार्थीसमेत रहेका मेची भन्सार कार्यालय झापाका प्रमुख कर अधिकृत ध्रुवराज विश्वकर्माले उनलाई सम्मानसहित नगद हस्तान्तरण गरेका छन् । पूर्वविद्यार्थी देवराज बुढाथोकीले प्रधानाध्यापक सञ्जेलले आफूहरुलाई शिक्षाको उज्यालो ज्योति छरेर सक्षम बनाएको स्मरण गरेका छन् । विद्यालयका पूर्वविद्यार्थी तथा अर्जुनधारा नगरपालिका-५ का वडाध्यक्ष ध्यानबहादुर भारतीले उपचारमा सहयोग गर्न आग्रह गरे । पूर्वविद्यार्थी रामकुमकार बुढाथोकी, पूर्ण चौहान, प्रशान्त भण्डारी, नेत्र नेपाल, दिपेन्द्र लम्साल, गणेशवहादुर खड्का, मेनुका गिरीलगायतले शिक्षा क्षेत्रमा सञ्जेलले पुर्याएको योगदानको प्रशंसा गरे । पूर्वप्रअ सञ्जेलले असल संस्कार हराइरहेका समय अरुलाई समेत प्रेरणा हुने गरी आफ्ना गुरुप्रति विद्यार्थीले देखाएको सद्भावले आफू हर्षित भएको बताए । रासस
