पहुँच युक्तता तर्फको इनोभेटिभ अवार्डबाट चन्द्रागिरि हिल्स लिमिटेड पुरस्कृत
चन्द्रागिरि । राष्ट्रिय अपाङ्ग महासङ्घ नेपालले चन्द्रागिरि हिल्स लिमिटेडलाई पहुँच युक्ततातर्फको इनोभेटिभ अवार्डबाट सम्मान गरेको छ । आइतबार राजधानीमा आयोजित विशेष कार्यक्रमका बीच महिलाबाल–बालिका तथा जेष्ठ नागरिक मन्त्री थममाया थापाले उक्त सम्मान चन्द्रागिरि हिल्स लिमिटेडका महाप्रवन्ध अभिषेक विक्रम शाहलाई प्रदान गरेका छन् । काठमाडौंको दक्षिण–पश्चिममा अवस्थित चन्द्रागिरि पर्वतमानिर्माण भएको एकीकृत पर्यटकीय गन्तब्य चन्द्रागिरि हिल्स परिसरका मुख्य संरचनाहरू अपाङ्गता भएका व्यक्ति, ज्येष्ठ नागरिक तथा बालबालिका मैत्री बनाइएको छ । पहुँचयुक्तता प्रवद्र्धन गर्ने ¥यामप, पदमार्ग, शौचालय, विधुतीय गाडी तथा व्हील–चियर लगायतका सुविधाले हजारौं पर्यटक तथा तीर्थयात्रुलाई ऐतिहासिक दर्शनीय तथा रमणीय स्थल भ्रमण गर्न सहज बनाएको छ । नेपालको पर्यटन प्रवद्र्धनमा यस्तो इनोभेटिभ कार्य गरेवापत चन्द्रागिरि हिल्स लिमिटेडलाई उक्त सम्मान प्रदान गरिएको आयोजक संस्था राष्ट्रिय अपाङ्ग महासंघले जनाएको छ । राष्ट्रिय अपाङ्ग महासंघले पहिलोपटक प्रदान गरेको सम्मानबाट चन्द्रागिरि हिल्स लिमिटेड लगायत अन्यतीन संघ–संस्था सम्मानित भएका छन् । सम्मान कार्यक्रममा मन्त्री थापाले अपाङ्ग मैत्री संरचना निर्माणमा चन्द्रागिरि एउटा नमुना परियोजना भएको बताइन् । चन्द्रागिरि हिल्स लिमिटेडका महाप्रवन्धक अभिषेकविक्रम शाहले चन्द्रागिरि परिसरमा निर्माणाधीन रिसोर्टमा समेत अपाङ्गमैत्री संरचनानिर्माण गरिएको जानकारी दिँदै यसबाट फरक क्षमता भएका व्यक्तिका लागि समेत चन्द्रागिरि मुख्य गन्तव्य बन्ने विश्वास गरे । ऐतिहासिक, साँस्कृतिक तथा प्राकृतिक महत्व बोकेको चन्द्रागिरि डाँडामा यस कम्पनीले भालेश्वर महादेव मन्दिर, सत्तल, भ्यू टावर, चिल्ड्रेन पार्क र सेमिनार हल लगायतका पूर्वाधार निर्माण गरेर चन्द्रागिरि डाँडालाई एकीकृत पर्यटकीय गन्तव्यको रुपमा विकास गरिरहेको छ ।
राष्ट्रिय तेकवान्दो संघ नेपालको राष्ट्रिय रेफ्री तालिम सुरु
काठमाडौं। राष्ट्रिय तेकवान्दो संघ नेपालको आयोजनामा चितवनमा पुम्से र क्यारुगी खेलको राष्ट्रिय रेफ्री तालिम सुरु भएको छ । चितवन, नवलपरासी, मकवानपुर, पर्साका तेकवान्दो प्रशिक्षकहरुका लागि चितवनको भरतपुरमा आयोजना गरिएको तालिममा ७० जना सहभागी छन् । अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा तेकवान्दो खेल सम्बन्धी परिवर्तन भएका नीति नियमबारे जानकारी गराउनका लागि चितवनमा रेफ्री तालिमको आयोजना गरिएको हो । तालिमको उद्घाटन गर्दै प्रदेश ३ का सांसद एवम् शिक्षा, स्वास्थ्य तथा कृषि समितिका सभापति घनश्याम दाहालले राज्यले खेलकुदको क्षेत्रमा आवश्यक लगानी नगर्दा खेलाडीहरुले अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा आफ्नो क्षमता देखाउन नसकेका बताए । असोज १४ गतेसम्म भरतपुरको कबर्ड हलमा हुने रेफ्री तालिममा राष्ट्रिय तेकवान्दो संघ नेपालका उपाध्यक्ष हरि बुढाथोकी र सचिव राकेशकुमार राईले प्रशिक्षण दिनेछन् । प्रशिक्षणमा सहभागी भएका रेफ्रीहरुले मात्रै तेकवान्दोको स्थानीय, जिल्ला स्तरीय, प्रदेश तथा राष्ट्रिय प्रतियोगिता खेलाउन पाउने राष्ट्रिय तेकवान्दो संघ नेपाल चितवनका अध्यक्ष विकास श्रेष्ठले जानकारी दिए ।
जीवन रेग्मी भन्छन : सुदुरपश्चिमबाट यहाँ आउनु नै मेरो ठुला उपलब्धी
जीवन रेग्मी एसएलसीपछी परिवारसँग बस्न धनगढी झरे। जीवन पेसाले शिक्षक हुन् । अहिले उनी मिस्टर नेपालमा टप १८ मा परेका छन । सुदुरपश्चिम जस्तो ठाउँबाट आफुलाई चिनाउन पाउँदा उनी आफुलाई गर्व महसुस गर्छन्। सुदुरपश्चिमको जीवन कसरी मिस्टर नेपालमा आईपुगे, यही बिषयलाई लिएर बिकासन्युजका लागि डोमी शेर्पाले जीवनसंग गरेको गरेको कुराकानी। मिस्टर नेपालको यात्रा कसरी सुरु भयो ? मलाई यसमा ईन्ट्रेस्ट जागेको आज भन्दा २ बर्ष अगाडिदेखि हो। एकदिन मैले वेबसर्फिङ गर्दा मिस्टर नेपालको पेज लाइक गरेको थिएँ। त्यस पेज हेर्दा मलाई कार्यक्रम एकदमै आकर्षक लाग्यो। उक्त कार्यक्रम एक्स्पोज नेपाल संस्थाले चलाएको रहेछ। मैले तुरुन्त त्यहाँ भएको नम्बरमा सम्पर्क गरे। मैले यस बिषयलाई लिएर आफ्नो जिज्ञासा राख्दा काठमाडौं आएको बेला मलाई भेट्नुहोस् भन्नुभयो। म अस्ती भर्खर काठमाडौ आउँदा उहाँलाई भेटे। उहाँसँग मैले भेटेर कुरा गर्दा सर मेरो मोडल जस्तो बडी छैन भन्दा उहाँले जीवन जी यो बडी बिल्डिङ सो होईन, ट्यालेन्ट सो हो भनेर भन्नुभयो। कर्णाली पारी, अथवा पुर्व भन्दा उता पनि मोड्लिङ गर्ने मानिसहरु छन्, क्षमता भएको मानिसहरु छन। उनिहरुले प्लेटफर्म अभावको कारण पनि त्यहीँ थन्किएर बसेका छन्। सुदुरपश्चिममा पनि यस क्षेत्रका साथै धेरै क्षेत्रमा काम लाग्ने योग्य मानिसहरु छन् भनेर प्रमाणित गर्न म यहाँ आएको हो । मिस्टर नेपालको ट्रेनिङमा के के सिकाइन्छन् ? ट्रेनिङमा धेरै कुराहरु सिकाईन्छ। यहाँ र्याम्प वाल्कदेखी लिएर कसरी बोल्न, कसरी आफ्नी शब्दहरु राख्ने, मान्छेको ठुलो जमातलाई कसरी सामना गर्ने , आफुलाई कसरी फिट राख्ने, कसरी आफुलाई राम्रो देखाउने र कसरी पर्सान्यालिटी राम्रो बनाउने कुराहरु यहाँ सिकाइन्छ। मिस्टर नेपाल जित्छु भन्ने आशा कत्तिको छ ? मिस्टर नेपालको टाईटल लिएर जाने ठुलो ईच्छा छ । आफ्नो बेस्ट दिइरहेको छु। अहिले हामी देशभरीबाट फाईनलको लागि १८ जना छौं। काठमाडौँ मात्र नभएर धादिङ, पोखर, दमौलीबाट पनि सहभागीहरु हुनुहुन्छ। सबैजनासँग आ–आफ्नो प्रतिभा रहेको छ। प्रतियोगिता हो सबैलाई जित्छु भन्ने भाव हुन्छ। जित्छु भनेर आएका हुन्छन्। सबैजना हेरौ समयले कत्तिको साथ दिन्छ। तपाइसंग मिस्टर नेपालमा हुनुपर्ने के गुण छ ? मिस्टर नेपाल हुनुका लागि सबैभन्दा पहिला पब्लिक स्पिकिङमा एकदम राम्रो हुन जरुरी रहेछ । किनभने भोली मिस्टर नेपालको टाईटल जितिसकेपछी हामीले आफ्नो देशलाई प्रतिनिधित्व गर्नुपर्ने हुन्छ र मलाई पब्लिक स्पिकिङमा म राम्रो छु जस्तो लाग्छ। म खेलकुदमा र गजलमा पनि रुची राख्ने हुनाले यस टाईटलको हकदार छु जस्तो लाग्छ। म उसु खेलाडी पनि हुँ। मैले ५ बर्षसम्म उसु खेले। छैठौ राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियोगिताको समय मेरो खुट्टा फ्र्याकचर भयो जसको कारणले गर्दा मैले खेल्न पाईन। राम्रोसँग निरन्तरता दिन नपाए पनि म खेलिरहेको हुन्छु। यसबाहेक मलाई फुट्बल,भलिबल पनि खेल्छु। तपाईं आफुले आफुलाई कसरी चिनाउन चाहनुहुन्छ ? मेरो मोड्लिङप्रति रुची एक्कासी २ बर्ष अगाडी आएको हो। देशको लागि केही काम गर्ने अवसर पाईन्छ भन्ने हो। भोली यदी मिस्टर नेपाल बाहिरा जानु पर्यो भने आफ्नो राष्ट्रको लागि केही गर्न सकिन्छ। देशका लागि गर्न पाउनु एकदम ठुलो कुरा हो। यही कारणले पनि मेरो रुची यसप्रति बढेको हो। मिस्टर नेपाल जित्नु भएन भने के गर्नुहुन्छ ? टाईटल यदी जितिएन भने ठिकै छ । जीवन सिक्ने प्रक्रिया हो। मैले यहाँ नजिते पनि कम्तीमा पनि यो एक महिनाको अवधीमा कम्तिमा पनि २० २५ जना राम्रो साथी भेट्टाए पहिलो कुरा। धेरै कुरा सिकियो जस्तै र्याम्प वाक। मलाई यसको बारेमा चाँही केही पनि थाहा थिएन। मोडलिङमा चाहिने त्यो रहेछ र अर्को भनेको कन्फिडेण्स लेभल जसको ममा धेरै बिकास भएको छ। सेल्फ ग्रुमिङको धेरै कुरा सिकियो। जे होस् जीवनमा काम लाग्ने धेरै कुरा सिकियो। यही कुरालाई आगामी दिनमा मेरो क्षेत्रबाट यसमा आउनुहुने काउन्सील गर्न सकिन्छ। मैले त्यो चाँही गर्न सक्छु जस्तो लाग्छ। टाईटल नजिते पनि सुदुरपश्चिमबाट आएर यहाँसम्म आईपुग्नु नै मेरो लागि ठुलो कुरा हो। तपाईंलाई अहिले सम्मको जिन्दगीले के सिकाएको छ ? अली दुर्गम ठाउँको मानिसहरु यो त धनगढी बस्छ यसको त घर ठुलो होला है राम्रो होला है भन्छन् । सबै साथीको राम्रो घर हुन्थियो मेरो पनि यस्तै घर भईदिए हुन्थियो जस्तो लाग्थियो मलाई। त्यो समयमा साईकल सबैले चलाऊथे, मैले जस्तोतसो पैसा सबैसँग सापटी मागेर चलाए। त्यसपछी फेरी प्लस टु पढ्न अझै समस्या भयो। कलेज भर्ना गर्दा पैसा पुगेन, सहयोग गर्छु भन्ने साथीले पनि आस मात्रा देखाएर मुख मोडे, तर जसोतसो गरेर अन्त्यमा मैले आफ्नो कलेज भर्ना गरेको थिए। त्यसपछि मलाई पढ्नमा कुनै समस्या भएन, कलेजले मलाई पढ्नमा धेरै सहयोग गरेको छ।
