जनही ५ लाख नगदसहित महिला भलिबल खेलाडी सम्मानित
काठमाडौं । नेपाली राष्ट्रिय भलिबल टोलीका खेलाडीहरु सम्मानित भएका छन । शुक्रबार प्रधानमन्त्री निवास बालुवाटारमा आयोजित सम्मान कार्यक्रममा प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवा र युवा तथा खेलकुद मन्त्री महेश्वरगंज गहतराज (अथक) ले “बंगबन्धु एशियन सेन्ट्रल जोन महिला भलिबल च्यालेञ्ज कप” विजेता महिला भलिबल टोलीका खेलाडी, प्रशिक्षक र व्यवस्थापकलाई सम्मान गरेका हुन । गत पुस ६ गतेदेखि १६ गतेसम्म बंगलादेशको राजधानी ढाकामा सञ्चालन भएको प्रतियोगितामा नेपाली महिला टोलीले उपाधि जितेको थियो । नेपालले उपाधि जितेलगत्तै युवा तथा खेलकुद मन्त्री अथकले नगद पुरस्कारको घोषणा गरेका थिए । मन्त्री अथककै पहलमा पौष १४ गते बसेको मन्त्रीपरिषदको बैठकले उपाधि बिजेता टिमका १२ खेलाडीहरुलाई जनही ५/५ लाख, २ जना प्रशिक्षकलाई जनही ३ लाख र १ जना अफिसियललाई २ लाख रुपैयाँ नगदले पुरस्कृत गर्ने निर्णय गरेकोे थियो । सोही निर्णयलाई कार्यान्वयन गर्दै सरकारले शुक्रबार खेलाडी, प्रशिक्षक तथा ब्यवस्थापकलाई प्रमाण पत्र तथा नगद पुरस्कारले सम्मान गरेको हो । सम्मानित हुने खेलाडीहरुमा अरुणा शाही ९कप्तान०, मनिषाकुमारी चौधरी, कामना विष्ट, लक्ष्मी चन्द, उषा भण्डारी, प्रतिमा माली, सलिना श्रेष्ठ, सरस्वती चौधरी, सुनिता खड्का, सफिया पुन, कृपा अधिकारी र शान्तिकुमारी थारु छन । त्यसैगरी प्रमुख प्रशिक्षक जगदिशप्रसाद भट्ट र प्रशिक्षक भरत यादव तथा व्यवस्थापक ज्योति केसीलाई समेत सम्मान गरीएको छ । “विश्व नं. १” प्रिन्स सम्मानित नेपाली युवा ब्याडमिन्टन खेलाडी प्रिन्स दाहाल सम्मानित भएका छन् । विश्व ब्याडमिन्टन महासंघ (बीडब्लुएफ) को विश्व वरीयताको जुनियरतर्फ शीर्ष स्थानमा उक्लदै इतिहास रचेका प्रिन्सलाई प्रधानन्त्री शेरबहादुर देउवाले सम्मान गरेका हुन । युवा तथा खेलकुद मन्त्री महेश्वरगंज गहतराज (अथक) को उपस्थितीमा भएको सम्मान कार्यक्रममा प्रिन्सलाई सम्मानपत्र प्रदान गरीएको हो । ब्याडमिन्टनको विश्व वरीयताको शीर्ष स्थानमा पुग्ने प्रिन्स पहिलो नेपाली खेलाडी हुन ।
क्या घमण्डी हामी
हामी मध्ये धेरै घमण्डी छौं । यस्तो त नलेखेको भए पनि हुन्थ्यो नी यसले भन्नुहोला यो तपाईंको मनको कुरा हो । तर, मेरो भोगाई र अनुभवले यही नै देखाउँछ । तसर्थ जे देखें जे अनुभव गरें त्यही लेखे रिसानी माफ होस् । १९५८ मा माओत्से तुङ ले ५ वर्ष माथिका सबै जनतालाई देशैभरबाट भँगेरा उन्मूलन गर्न उर्दी लगाए । भँगेराले धान खाएर धानको उत्पादन कम भयो भनेर माओत्से तुङले अर्डर दिएपछि सबै जनता मिलेर भँगेरालाई उन्मुलन गराए तर भँगेरा उन्मुलन भएकै वर्षमा धान उत्पादनमा कमी आयो । आफुले गरेको निर्णय गरकै वर्षमा धान उत्पादन कमी भयो । त्यसपछि माओले कृषि विज्ञहरु बोलाई अनुसन्धान गराए र अन्त्यमा कृषि विज्ञहरुले माओलाई भँगेरामा आएको कमिका कारण धान उत्पादन कम भएको बताए । भँगेराले धान खाने कीरालाई नी आफनो आहारा बनाई खाँदो रहेछ भन्ने विज्ञहरुबाट थाहा पाएपछि उनले रुसबाट भँगेरा झीकाई आफनै देशमा भँगेराको उत्पादन गर्ने कार्यलाई तिब्रता दिएका थिए । तर माओ नमुरेन्जेलसम्म भँगेराहरु हानिकारक होईन रहेछन भनेर जानकारी पनि जनतालाई दिइएन । हामीहरुले ईतिहास पढ्यौं । घरमा बस्दा बाउ बाजेले भन्ने र प्रयोग गर्ने शब्दहरु सुन्यौं । हामी त हिग नभए नी हिग बाधेको टालो हो, कार्यालयको हाकीम पो हो त, विर गोर्खाली पो हौं त, फलानाका सन्तान पो हौं त, फलानो पार्टीको पो हौं त भन्ने घमण्डले म को हो भनेर आफुले आफुलाई चिन्न छाडीसकेका छौं । सबै कुरा मैले भनेकै हुनुपर्छ, मैले मात्र जानेको छु र अन्तिम सत्य पनि यही हो भनेर भनिरहँदा मभन्दा बाहिर पनि विचारहरु र सत्यहरु छन जुन मैले पनि आत्मसाथ गर्नु पर्छ भन्ने सोच्ने बानीको विकास हामीले कहिल्यै गरेनौं । जे जती कामहरु भएका छन् ती सबै कामहरु मेरै कारण र मैले नै गर्दा भएको हो । म नभए त कहाँ यस्तो हुन्थो र ति कामहरु भन्ने सोचको विकासका कारण घमण्ड बढेको छ । खाली मेरै कारण भन्ने र अरुको केही पनि अर्थ नै छैन जसरी हामीले आफुले आफुलाई विकास गरिरहेका छौं । सधैं घरको पूजाकोठामा बालीने बत्तीले सधैं आफ्नो उज्यालोको प्रशांसा गर्थियाे । र छेउमै बलेको अगरबत्तीलाई आफ्नो प्रसंशा गर्दै भन्थ्यो, मैले गर्दा त तिमी देखिएका छौ नत्र तिमी कहाँ देखीन्थ्यौ र मैले गर्दा तिम्रो भाउ बढाईदिएको छु, अन्धकार हटाएको छु जसका कारण तिमीलाई पनि मानिसहरुले देखिरहेका छन भन्दै अगरबत्तीलाई हरेक हिसाबमा कमजोर देखाई हेपीरहन्थ्यो । तर अगरबत्ति सुनेर मुस्कुराइ रहन्थ्यो एक दिन पुजा पश्चात पुजारीले ढोका बन्द गर्न बिर्सीएछन र सानो हावाले बत्तीलाई निभायो र पुजा कोठा अन्धकार छायो र अगरबत्तिले नम्र हुँदै मुख खोलेर भन्यो, ‘हावाको सानो झोकले तिमीलाई सिध्याइदियो तर म त्यहि हावाको माध्यमबाट चारैतिर मीठो सुगन्ध छरिरहेको छु । तिमीले उज्यालो पारिरहँदा मैले पनि त सुगन्ध छरिरहेको थिए तर मैले कहिल्यै आफुले आफुमा घमण्ड गरिन ।’ यो कथाकाे साराशं पनि यहि हो की हामी सबै एक अर्काका परिपुरक हाैं । हामी एकले अर्काको महत्व बढाईरहेका छौ भन्ने जान्न जरुरी छ । खाली अरुलाई दोष थुपार्ने र आफु चाँहि दुधले नुहाएको जस्तो गर्ने हामीहरुको दैनिकी छ । कर्मलाईभन्दा धर्मलाई बढि विश्वास गर्ने हामी मन्दिरमा लाईनमा बसेर पुजा अर्चना गरी भगवानका विचारलाई आत्मसाथ गर्दै गर्दा जीवनको प्रगति पनि लाईनमा बसी अनुसासित भई अरुको भावनालाई कदर गर्दै जिवनमा कर्म गर्नुपर्दछ भन्ने कुराको ख्याल गर्न जरुरी छ जसले आफु र समाज दुवैलाई अगाडी बढाउन सहयोग गर्दछ ।
सपिङ मलका व्यवसायीको गुनासोः पसल खोल्ने र बन्द गर्ने बाहेक केही भएन
काठमाडौं । पछिल्लो समय नेपालमा कोरोना भाइरस संक्रमणको तेस्रो लहर (ओमिक्रोन) उच्च गतिमा फैलन थालेको छ । स्वास्थ्य तथा जनसंख्या मन्त्रालयको तथ्यांक अनुसार दैनिक १० हजारभन्दा बढीमा संक्रमण पुष्टि भएको छ । तथ्यांक अनुसार कोरोना भाइरसको सक्रिय संक्रमितको संख्या ८२ हजार ५५० पुगेको छ । सोमबारमात्र देशभर १० हजार ३१९ जना कोरोना संक्रमित थपिएका थिए । पछिल्लो समय उच्च गतिमा फैलिएको कोरोना संक्रमण र नेपाल सरकारले लागू गरेको विभिन्न प्रावधानका कारण व्यापारमा असर परेको व्यवसायीहरुले बताएका छन् । सरकारले लागू गरेको जोेरबिजोेर, २५ जनाभन्दा बढी भेला हुन नपाउने र खोप कार्ड अनिवार्य गर्दा ग्राहकहरु नै नआएको व्यापारीहरुको भनाई छ । सिभिल मल व्यापार संघका अध्यक्ष रत्न घिमिरे उच्च गतिमा फैलिएको कोरोना संक्रमणका कारण मलको व्यापारमा कमि आएको बताउँछन् । उनले पछिल्लो समय मलका व्यवसायीहरुले बिहान पसल खोल्ने र बेलुका बन्द गर्ने बाहेकका कुनै काम नभएको बताए । ‘हामी सिभिल मलका व्यवसायीहरुले सरकारले तोकेको सम्पूर्ण स्वास्थ्य मापदण्डको पूर्ण रुपमा पालना गरेका छौँ, हामीले हाम्रो तर्फबाट गर्नुपर्ने सबै काम गरे तापनि ग्राहकहरु नै आउनुभएको छैन्, हामीलाई फिल्म हलबाट केही राहत हुन्थ्यो, त्यही पनि बन्द भएपछि मल नै सुनसान छ,’ उनले भने । घिमिरेका अनुसार ग्राहक नआउँदा अधिकाशं व्यवसायीले बोहनी समेत गर्न नपाउने अवस्था रहेको छ । उनले जोरबिजोर लागू हुँदा र खोप कार्ड अनिवार्य गर्दा जुन रुपमा व्यापार हुनुपर्ने थियो, त्यसो नभएको बताए । ‘केही समयअघि कोरोना महामारी अघिकै तुलनामा व्यवसाय भएको थियो, अहिलेको अवस्थामा केही मात्रामा भने पनि व्यापार हुन्छ होला भन्ने हामीले अनुमान गरेका थियौँ, तर हामीले अनुमान गरेभन्दा धेरै फरक पायौँ’, उनले भने । नेपाल राष्ट्रिय व्यवसायी महासंघका अध्यक्ष नरेश कटुवाल कोरोनाका कारण व्यापार व्यवसाय ठप्प जस्तो भएको बताउँछन् । उनले दुई वर्षदेखि भाडा, बैंक तथा वित्तीय संस्थाको कर्जा समेत भुक्तानी गर्न नसक्ने अवस्थामा पुगेका व्यवसायीलाई तेस्रो भेरियन्टले ठूलो असर पर्ने देखिएको बताउँछन् । ‘नेपालमा कोरोना संक्रमण पुष्टि भएको भन्दै सरकारले पटक/पटक गरेको बन्दाबन्दीका कारण हामी व्यवसायीलाई ठूलो समस्या भएको थियो, पछिल्लो समय व्यापार व्यवसाय पुरानै लयमा फर्किन थालेको थियो, यहि समयमा ओमिक्रोनका कारण पुनः समस्या भयो, ओमिक्रोन फैलिएकोे गतिसँगै सरकारले राखेको नयाँ/नयाँ प्रावधानका कारण झनै समस्या भयो,’ अध्यक्ष कटुवालले भने । व्यवसायीहरुका अनुसार कोभिडका कारण साना तथा ठूला ७५ प्रतिशत उद्योग बन्द भएका छन् । केही उद्योगहरु पुनः बन्द गर्ने तयारीमा आफूहरु रहेको व्यवसायी बताउँछन् । चीनका कारण समस्या भयो अध्यक्ष कटुवालले कोरोना महामारीसँगै चीनको अवरोधका कारण समस्या भएको बताए । ‘हामी अधिकांश वस्तुहरु आयातमा नै निर्भर छौँ, अधिकांश लत्ताकपडाहरु चीनबाटै आयात हुने गरेका छन्, आयातमा चीनको अवरोधका कारण हामीलाई थप समस्या हुने गरेको छ, जाडोका लागि ल्याइएको सामग्री अवरोधकै कारण अहिलेसम्म आइपुगेको छैन, एकातिर कोरोनाको डर अर्काेतिर भनेको समयमा सामान नपाउँदा व्यवसाय गर्न सक्ने अवस्था नै छैन,’ उनले भने । सिजनका लागि आवश्यक पर्ने कुनै सामग्रीहरु भनेको समयमा नआउँदा झन समस्या थपिएको व्यापारीहरुको भनाई छ ।
